Donderdag, 1 oktober was het dan eindelijk zover! Ik mocht examen doen op de peuterspeelzaal waar ik stage liep. Door de corona-regels was het niet eerder mogelijk, terwijl ik al een poos klaar was met de theorie van de opleiding. Eindelijk kreeg ik het startsein en 1 oktober was het dan zover. Ik was echt mega zenuwachtig en gespannen. Die week had ik vrij genomen van m`n werk in de zorg, zodat ik me helemaal kon focussen op het examen. Een extra dagje stage en ja toen werd het 14:00 uur. De tijd om het examen te beginnen. Het examen werd gedaan via Skype, waardoor het (voor mij) ook nog spannend was of de verbinding het zou houden. Gelukkig aan de verbinding heeft het niet gelegen en nadat ik kennis had gemaakt met de 2 examinatoren mocht ik aan de slag. Ik had een activiteit voorbereid met als thema herfst. Ik liet aan de kinderen een egel zien met stekels, las een boekje voor over een egel en ze mochten een egel kleien (in het kort gezegd). Nadat we klaar waren met de activiteit, bedankten ik de kinderen met een high five. Eén kind vond dit blijkbaar niet voldoende en zei;, `boks, juf` en ik gaf een boks terug! Geweldig toch?! Na een paar minuten hoorde ik dat ik geslaagd was voor dit onderdeel. Direct er achteraan begon het volgende examen, het criterium interview. Dat was pittig, maar ook super leuk, omdat je hierin goed kan vertellen wat je geleerd hebt en hoe je dit geleerd hebt. Heel interessant! En ook hiervoor kreeg ik te horen dat ik geslaagd ben! Ik kan niet beschrijven wat er door me heen ging. Blijdschap, ongeloof, emotioneel! Eindelijk was het zover, ik kan me `juf` noemen en ik ben daar zo trots op! Ik ben echt gedragen deze uren van het examen, maar ook met heel de opleiding. Ik heb zo de kracht van God mogen ervaren en dat ik de wijsheid heb mogen ontvangen om dit te doen. Ik heb vaak gehoord dat ik iets niet kan, en was daar in gaan geloven. Als je mij 2 jaar terug had gevraagd of ik niveau 3 zou halen, had ik je vast ongelovig aan zitten kijken. En nu mag ik mij officieel (of bijna, diploma-uitreiking (of hoe dit zal gaan) komt nog) pedagogische medewerker, gespecialiseerd voor peuters, noemen. Of, om geen mond vol te hebben, `juf`. Ik ben zo dankbaar en zo blij!
Je snapt vast wel dat ik, nadat ik half april klaar was met de theorie dat ik al met deze examens in m`n hoofd zat en dat ik daar ideeén bij had, áls ik zou slagen..



